UNDP Uzbekistan

O’zbekiston o’zining geografik joylashuvi va iqlim sharoitiga ko’ra, ekologik degradatsiyaga uchrash havfi yuqori bo’lgan hududlardan biri hisoblanadi, ayniqsa sahro ekotizimlari bu havfga ko’proq moyildir. Er degradatsiyasiga sabab bo’layotgan asosiy omillar sifatida, eskirgan irrigatsiya tizimi va bu sohada qo’llanilayotgan usullar, almashlab ekishning qo’llanilmayotganligi, darahtzorlarning kesib tashlanishi, yaylovlarning yaroqsiz holga kelishi hamda shamol eroziyasini misol sifatida keltirish mumkin.
O’rmon ho’jaligi boshqarmasi ma’lumotiga asosan, Buhoro viloyatida tahminan 2.3 million gektar er, Qoraqalpog’istonda esa 4.5 million gektar er shamol eroziyasiga duchor bo’lgan. Shamol bilan birga atrofga yoyiladigan qum turli salbiy oqibatlarni yuzaga keltirmoqda. Jumladan, bu holat birinchi navbatda, insonlar salomatligiga va ularning turmush tarziga, qishloq ho’jaligi unumdorligining pasayishiga, yullar va boshqa infratuzilmaning izdan chiqishiga, suv resurslari va ekologiyaning ifloslanishiga turtki bo’lmoqda. Shuningdek, ekotizim degradatsiyasi aholining iqtisodiy va ijtimoiy holatiga ham o’z ta’sirini o’tkazmoqda.

Loyihaning asosiy maqsadi, Qizil Rovat va Kazahdaryo qishloq hududlarida er resurslarini barqaror boshqaruviga oid ilg’or tehnologiyalarni (usullarni) sinovdan o’tkazish, baholash va to’plangan tajribani tarqatishdan iborat. Shu maqsadda, loyiha tomonidan ekotizim barqarorligini ta’minlash sohasida qo’llanilayotgan eng muvaffaqiyatli amaliyotlar Qoraqalpog’iston va Qizilqum sahrosidagi tajriba uchastkalarida keng qo’llanilishi ko’zda tutilgan.